Obligacje i fundusze obligacji

Obligacja to dłużny instrument finansowy. Na jego podstawie emitent (dłużnik) zaciąga zobowiązanie (dług) u obligatariusza (właściciela obligacji) na z góry określony czas, wypłacając mu w zamian wynagrodzenie (odsetki). Zgodnie z polskim prawem emitent obligacji odpowiada za zaciągnięte za ich pośrednictwem zobowiązania całym swoim majątkiem. Najbardziej znane na rynku są obligacje skarbowe, czyli takie, które emituje Skarb Państwa. Z tego sposobu pozyskiwania pieniędzy korzystają też duże miasta, samorządy, instytucje finansowe oraz przedsiębiorstwa. Ze względu na sposób określania zysku i jego wypłaty obligacje można podzielić na trzy podstawowe kategorie: 1) o stałym oprocentowaniu: oprocentowanie nie zmienia się aż do momentu wykupu, wypłacane jest w z góry określony sposób, np. kwartalnie lub rocznie 2) o zmiennym oprocentowaniu: oprocentowanie uzależnione jest od określonego wskaźnika w okresie poprzedzającym wypłatę odsetek, np. kwartalnie lub rocznie o wskaźnik inflacji, rentowności bonów skarbowych lub inny ustalony 3) zerokuponowe: odsetki nie są wypłacane, a obligacje sprzedawane są po cenie niższej niż wartość nominalna, po której są wykupywane, np. obligacja sprzedawana jest za 90 tys.zł, a po roku wykupywana za 100 tys.zł. Obligacje są najpopularniejszym instrumentem dłużnym, w który inwestują fundusze inwestycyjne. Jeżeli są dominującym składnikiem lokat, fundusz klasyfikowany jest jako obligacyjny lub dłużny. Ze względu na emitenta obligacji, rozróżniamy fundusze obligacji skarbowych, korporacyjnych (obligacje przedsiębiorstw), uniwersalne. Fundusz Investor Obligacji FIO jest przykładem funduszu uniwersalnego.